Workshops
Workshop: Stichting Eigen Kracht Centrale door Frank Pubben
Eigenaren van problemen zijn in principe ook bezitters van oplossingen. Wie dit uitgangspunt consequent doordenkt kan daarmee aanpak van overheden en instituties drastisch omvormen. Tijdens een Eigen Kracht-conferentie maak je samen met familie en bekenden een plan voor de toekomst. ”Ja maar…”, klinkt het meestal als iemand voor het eerst hoort over de Eigen Kracht-conferentie. “Ooms en tantes, buren en verre vrienden die met z’n allen om tafel gaan zitten om een plan te verzinnen? Dat lukt nooit! Kunnen ze dat wel? Willen ze dat wel? Heeft degene die om de Eigen Kracht-conferentie vraagt eigenlijk nog wel een sociaal netwerk?” Dat pakt vaak verrassend uit. Een onafhankelijke Eigen Kracht-coördinator organiseert de conferentie. Deze coördinator heeft geen belang bij de uitkomst van de conferentie en de inhoud van het plan. De ervaring leert namelijk dat wie echt het initiatief durft te laten aan de kring van eigen mensen snel ontdekt dat verwanten en bekenden zich tot het uiterste inspannen om het weghalen van kinderen te voorkomen. Zij komen met tal van praktische oplossingen, waarbij zij – zo leert onderzoek – op dezelfde kwesties letten als professionals als het gaat om de veiligheid van het kind. Op het terrein van de veiligheid betekent het toepassen van eigen-kracht-principes dat de spiraal van machteloos klagen van burgers en daarop volgende krachtige beloften van autoriteiten daadwerkelijk doorbroken kan worden. De ervaring leert dat als zij werkelijk eigenaar zijn van zo’n bijeenkomst hun voorstellen nogal eens verrassend goed en doelmatig zijn en er een reële afweging wordt gemaakt tussen wat zij van de autoriteiten mogen verwachten en wat zij als burgers zelf bij kunnen dragen.
De workshop wordt op hetzelfde principe georganiseerd als ware het een Eigen Kracht conferentie. Iedereen brengt in wat de centrale vraag voor hem of haar is en van daaruit wordt besloten om te werken vanuit een centrale vraag. Vooraf kan op elke denkbare wijze informatie gegeven worden. De deelnemers bepalen of ze een presentatie willen krijgen of samen vorm willen geven aan het maken van een plan.
Workshop: ‘Digitaal schrijven: meer tijd voor jeugdzorg’ door Jan den Hartogh
Hoeveel tijd kunt u effectief aan zorgverlenen besteden?
Digitalisering is een onlosmakelijk onderdeel geworden van bijna elk bedrijfsproces. Ook binnen de zorg worden dossiers digitaal gearchiveerd, onderhouden en geraadpleegd. Toch zijn het (gelukkig) nog steeds ‘mensen’ die deze dossiers vullen met waardevolle informatie.
Jeugdzorg blijft mensenwerk! De gesprekken, adviezen, plannen, kenmerken zich door het persoonlijke karakter en het 1-op-1 contact met de betrokkene.
Juist vanwege dat laagdrempelige contact is het maken van aantekeningen of het invullen van een formulier middels pen en papier nog steeds de meest geprefereerde methode bij Jeugdzorgmedewerkers. Maar dan ontkomt men er niet aan om de genoteerde gegevens naderhand nog eens te moeten invoeren in het digitale dossier. De tijd die hier mee gemoeid is, gaat ten koste van het daadwerkelijk zorgverlenen.
Zou het nou niet mooi zijn indien men gewoon kan blijven schrijven en toch voor het grootste deel wordt ontlast van het overtypen van de genoteerde informatie?
Dit is geen utopie maar de werkelijkheid met Digitaal Schrijven! Middels onze methode maken wij het mogelijk om handgeschreven informatie, om te zetten naar waardevolle data. Middels een koppeling met het digitale dossier kunnen we het grootste deel van uw dubbele werk voorkomen zodat netto meer tijd overblijft om effectief Jeugdzorg te verlenen.
Workshop MijnVerhaal 2.0
Jongeren die hun eigen digitale dossier mogen maken. Hun verhaal zelf vertellen, in hun taal. Een eerste pilot met deze gedachte in Noord-Brabant bleek succesvol. Inmiddels wordt er hard gewerkt aan een vervolg in Noord-Brabant en zijn we in de laatste fase van een pilot in Overijssel. Daarvoor wordt momenteel met een afgeschermde, beveiligde online omgeving getest waarop jongeren hun eigen verhaal kunnen vertellen. Jongeren en professionals hebben enthousiast gereageerd op het werken met het beveiligde online platform. De ambitie is dat elke jongere in de jeugdzorg de mogelijkheid krijgt voor een eigen dossier.
Drie uiteenlopende doelstellingenkaders zijn in deze context aan de orde:
• administratieve lastenverlichting en vermindering van regeldruk voor werkers en cliënten in de zorg;
• de burger centraal zetten (leidend maken) en een grotere verantwoordelijkheid geven voor het beheer van zijn/haar gegevens;
• mediawijsheid: de (jonge) burger sociaal weerbaar maken, ook in het digitale domein!
Hoe dat er uit gaat zien zullen we tijdens de workshop verder toelichten.
Workshop “ Het kind in de cockpit”
uitvoerders: Paul van der Klein en Fimke Zwerink
De afgelopen jaren is er flink wat kritiek geuit op de huidige organisatie van de jeugdzorg. Vanuit meerdere hoeken wordt een radicale verandering in de jeugdzorg bepleit. Ontschotting, vraaggerichtheid, ėėn vraag ėėn plan, het kind centraal. Uit de kritiek is (onder andere) het CJG voortgekomen, ook een belangrijk kristallisatiepunt in de toekomstige transitie van de jeugdzorg naar gemeentelijk domein. Hier gaat de toekomstige regie op de jeugdzorg liggen. Het CJG is volop in ontwikkeling en het belang ervan groeit. Er wordt winst geboekt in de onderlinge samenhang. Onze stelling is echter: Het CJG is in de huidige uitvoering per definitie niet het antwoord. Het CJG is niet meer dan een nieuwe etalage voor hetzelfde winkelaanbod en dus een risico daar waar een transitie van de jeugdzorg nieuwe kansen moet bieden.
Belangrijkste probleem in de jeugdzorg is de afstand naar de praktijk. Huidige oplossingen starten op organisatie-niveau, aan de tekentafel, top-down. De link met de praktijk ontbreekt: de praktijk van
kinderen, de praktijk van ouders, mede-opvoeders en professionals, en de praktijk van gemeenten (meer taken, minder gelden, gelijkblijvende organisatie en professionaliteit). Dit zorgt ook voor een beweging die leidt tot een eenzijdige nadruk op beleid- en organisatievraagstukken in plaats van zorginhoudelijke. Consequentie is nog meer afstand tot de werkelijkheid van het kind en die van lokale beleidsuitvoerders en professionals.
Onze oplossing: een CJG nieuwe stijl waarbij het CJG volledig is gebaseerd, in inhoud en in organisatie-structuur, op de regie van het kind zelf: Het kind in de cockpit. Wat betekent dit?
- het primaat bij de eigen kracht van ouders en jeugd;
- de werkelijkheid van ouders en jeugd zijn bepalend, hulp sluit aan en maakt gebruik van de “normale” leefgebieden en directe omgeving van kind en ouders;
- scheiding tussen facilitering en hulpverlening; ontstaan van een “nieuwe soort” professional die zich specialiseert in het expliciet maken van de vraag van kind en gezin;
- gespecialiseerde hulp blijft en mag blijven bestaan; professionals hebben handelingsruimte;
- de vrager is eigenaar van de oplossing (vraagkanteling)
- CJG is dienstbaar aan de eigen inzet door jeugdigen en hun ouders in verband met opgroeien en opvoeden in al zijn facetten.
We willen de workshop gebruiken om het idee eens neer te leggen en verder uitwerken binnen de expertise aanwezig binnen het platform Jeugdzorg 2.0. De workshop heeft de volgende opbouw:
‣ neerzetten van het idee “CJG nieuwe stijl”
‣ verdere uitwerking rond de volgende vragen:
- is het idee steekhoudend? voor-, nadelen en verdere uitwerking?
- welke veranderingen zijn nodig om het idee te kunnen implementeren?
- wat kun je al, op basis van dit concept, anders doen in je eigen werk?
- hoe krijgen we het over de buhne binnen de jeugdzorg?
Workshop Outreachend werken onder jongeren en gezinnen
Zware (dure) jeugdhulpverlening kan voorkomen worden als jongeren en gezinnen in een vroeg stadium bij laagdrempelige hulpverlening terecht komen. Dan kan competentiegericht, versterkend gewerkt worden. Maar helaas werkt het vaak niet zo. Mensen schamen zich om hulp te zoeken, weten de weg niet, of weten simpelweg niet dat het anders zou kunnen. Er zijn al best wat outreachende vormen: Jeugd Preventie Team van BJZ, Schoolmaatschappelijk Werk, leerplichtambtenaren. Welke andere manieren zijn er om deze groep te vinden, en hoe kunnen we ze benaderen?
In de workshop wil ik ingaan op de diverse stadia van outreachend werken. Signaleren, de signalen bij de juiste personen neerleggen, contact leggen, motiveren. Dit zou ik doen vanuit mijn ervaringen in de wijk Veldhuizen in Ede, een van de ‘Vogelaarwijken’.
Workshop MeXtra
MeXtra is een internetprogramma waarmee je behandelplannen maakt en methodisch op de doelen uit het plan rapporteert. Het is heel eenvoudig in gebruik zodat het ook aan te bieden is aan ouders en clienten. Het is daarmee een zorg 2.0 applicatie. Het past binnen het 1Gezin1Plan denken.
In de workshop:
• leer je de voordelen van digitaal rapporteren
• zie je hoe in korte tijd methodisch je observaties kunt vastleggen
• én ontdek je dat je de uitgezette lijn in de begeleiding/behandeling altijd snel in beeld hebt.
Tijdens de workshop kun je ook ervaren hoe het is om me MeXtra op een Ipad te werken.
Als jij ook wil proberen of MeXtra voor jou of voor de instelling waar je werkt geschikt is kom het dan gewoon proberen. Als je aan het eind van de workshop van mening bent dat je nog wel wat langer met MeXtra aan de slag wilt dan maken we ter plekke een account voor je aan waarmee je het programma 3 maanden gratis mag gebruiken.
Nieuwsgierig geworden……? Kom het proberen!
Innoveren & experimenteren in de jeugdzorg
Door: Mariël Rondeel en Irene Terlouw
De jeugdzorg snakt naar vernieuwing. Wachtlijsten, hoge caseload, administratieve lasten, etc. Hoe krijg je zo’n sector in beweging? Het kan! Dat zien we met jeugdzorg 2.0. Bijvoorbeeld door innovatieve oplossingen met social media. Maar innovatie is meer dan techniek alleen. Het vergt een andere manier van denken en werken. In deze workshop delen de begeleiders hun ervaringen met innoveren in de jeugdzorg. Een jeugdzorginstelling in het oosten van het land heeft zorgcoördinatoren de ruimte geboden om aan de hand van experimenten zelf hun nieuwe rol vorm te geven. Wat was hierin succesvol en welke principes waren daarbij van belang? In deze workshop ga je ook op zoek naar werkzame principes voor innovatie in jouw praktijk en pas je die toe op een nieuw vraagstuk. Deze workshop is interessant voor zorgprofessionals die doorbraken willen realiseren in hun werk. En voor coördinerende professionals, managers en bestuurders: hoe verleid je zorgprofessionals tot innovatie?
Als ik het mag zeggen…
Door Marieke Karssen (Lindenhout), Maartje Leijten (Entrea), Sylvia Vlaardingerbroek en Jorike Smeitink (Spectrum CMO)
Wat vinden jongeren uit de jeugdzorg van de 2.0 initiatieven die (voor hen) bedacht worden.
Jeugdzorginstelling Lindenhout ontwikkelt een online community waar verschillende cliëntgroepen (ouders, pleegouders en jongeren) in een beschermde omgeving ervaringen kunnen uitwisselen en elkaar kunnen raadplegen. Hierbij is geluisterd naar de wensen van de verschillende cliëntgroepen. Naast Lindenhout zijn ook andere jeugdzorgorganisaties aan het nadenken over hoe ze de 2.0 gedachte vorm kunnen geven. In deze workshop gaan we in gesprek met een aantal jongeren uit de jeugdzorg. We vragen hen hoe zij denken over digitaal lotgenotencontact, het bijhouden van een eigen dossier en het gebruikmaken van anonieme hulpverlening.
Het Nieuwe Werken in de jeugdzorg
Door Jeroen Rensel (organisatiecoach)
De wereld verandert razendsnel. Nieuwe technologie, nieuwe medewerkers die andere eisen stellen, concurrentie die toeneemt en nog tal van andere ontwikkelingen. Maar vooral de klant van de toekomst verandert. Hij eist transparantie van een organisatie, snelheid en gemak.
Vele bedrijven en organisaties oriënteren zich op een nieuwe werkstijl. Het besef groeit dat de manier van werken uit de 20ste eeuw geen antwoord biedt op de uitdagingen van de 21ste eeuw.
Thuiswerken, resultaatgericht werken, flex kantoren, schooltijdbanen, zelfroostering, zelfsturende teams… Allemaal vormen van Het Nieuwe Werken, een hot topic voor veel organisaties. Maar wat betekent Het Nieuwe Werken nu in de praktijk? Wat zijn de voordelen en de mogelijke valkuilen. En wat betekent het voor de organisatie, de medewerkers en de leidinggevenden? Maar bovenal waar moet aandacht aan besteed worden bij implementatie?
In deze workshop wordt Het Nieuwe Werken verder uiteen gezet. Jeroen Rensel (organisatiecoach) begeleidt kleine en grote organisaties (oa Rabobank) die Het Nieuwe Werken willen inzetten. Middels een interactieve sessie neemt hij je mee in de wereld van Het Nieuwe Werken. Hij geeft een blik in de keuken in de veranderende wereld waar organisaties tegen aanlopen bij de implementatie van Het Nieuwe Werken. Anekdotes en bijzondere zienswijzen brengen lucht en leven in de workshop. Gezamenlijk wordt er gekeken naar de vragen: Past Het Nieuwe Werken bij jeugdzorg 2.0?; Waar moeten we beginnen?; En welke factoren zorgen zeker voor succes?
Digitale Zelfevaluatie
De zelfevaluatiemethode ZET is erop gericht jongeren te leren hun eigen gedrag (doen en denken) beter te beoordelen, in afstemming op hun eigen doelen en de interactie met anderen. Mede gebaseerd op de oplossingsgerichte benadering sporen de vragenlijsten jongeren aan zelf te verwoorden wat ze willen veranderen, wat ze al in huis hebben en waar vooruitgang zichtbaar is.
De online toepassing van deze methode vergroot het aantal contactmomenten, stelt de jongere in staat op eigen tijd en gelegenheid zijn antwoorden te formuleren, biedt zicht op de fasen van het verandertraject en maakt data-analyse eenvoudiger.
We zullen aandacht besteden aan de onderbouwing van de methode, de techniek van het vragenstellen en de dynamiek van het interactieve proces.